Pimpernelblauwtje

Het Pimpernelblauwtje ( Maculinea teleius ) is een vlinder die sinds 1970 verdwenen was uit Nederland. In 1990 werd deze vlinder met succes weer uitgezet de Moerputten in Noord-Brabant (omgeving ‘s-Hertogenbosch), vanuit een Poolse populatie. Er bestaat nu een redelijk bestand van deze vlinders in dit kleine,  kwetsbare natuurgebied.  Daarom geldt deze soort nu als een uiterst zeldzame standvlinder.

Vanwege de zeldzaamheid van de vlinder heb ik er hier een speciale pagina voor gemaakt.

Het Pimpernelblauwtje heeft een bijzondere levenscyclus.

Hert vrouwtje van het Pimpernelblauwtje legt haar eitjes in juli en augustus op de grote pimpernel. (de z.g.n.waardplant ) 

Zodra de rupsen uit het ei zijn gekomen eten zij slechts drie tot vier weken van de plant, met name van de bloemen. Daarna laten ze zich uit de plant vallen om door moerassteekmieren mee te worden gevoerd naar het nest.  Om de mier te lokken maakt de rups roffelgeluiden en scheidt een honingachtige substantie af.  De rups wordt door de mier meegenomen het nest in. In het nest verstrekken ze de mieren een honingachtige substantie vanuit een speciale “honingklier” en eten van de larven en poppen van de mieren. Het verpoppen vindt het volgende jaar in juni, in het mierennest plaats. In juli komt de vlinder tevoorschijn, die twee dagen de tijd heeft om te paren en eitjes te leggen.